ชอบเรื่องนี้มาก อ่านบ่อยๆ เตือนตัวเอง

"แม่ของผม เป็นคนทำ อาหารที่บ้านประจำ ทุกวัน... คืนหนึ่ง หลังจากที่ 
แม่ทำงานหนัก มาตลอดทั้งวัน แม่ กลับบ้านมา ด้วยความเหนื่อยล้า 
และทำอาหารเย็น ให้เราตามปกติ ที่โต๊ะอาหาร แม่วางจาน ที่มี ปลาทู
ไหม้เกรียม บนโต๊ะ ต่อหน้าพ่อ และทุกๆคน ผมรอว่า แต่ละคน จะว่าอย่างไร
แต่... พ่อไม่พูดอะไร และตั้งหน้าตั้งตา กิน ปลาทูไหม้ตัวนั้น และหันมา 
ถามผมว่า ที่โรงเรียน เป็นอย่างไรบ้าง

คืนนั้น หลังอาหารเย็น ผมจำได้ว่า ได้ยิน แม่ ขอโทษพ่อ ที่ทอดปลาทูไหม้ 
และ ผมไม่เคยลืม ที่พ่อพูดกับแม่เลย "โอย... ผมชอบ ปลาทูทอด 
เกรียมๆ อร่อยมาก นะแม่"

คืนต่อมา ผมเก็บคำถามในใจ ก่อนนอน และถามพ่อว่า "พ่อชอบปลาทูทอด เกรียมๆ จริงๆ เหรอ"
พ่อลูบหัวผม และตอบว่า
"แม่ของลูก
ทำงานหนัก มาทั้งวัน...
ปลาทูไหม้ 1 ตัว ไม่เคยทำร้ายใคร แต่คำพูด ที่ต่อว่า กันนั้นต่างหาก ที่จะทำร้ายกัน"

"ชีวิตคนเรา
เต็มไปด้วย ความไม่สมบูรณ์แบบ และ แต่ละคน ก็ ไม่ได้เกิดมา สมบูรณ์แบบ
ตัวเราเองก็ไม่ได้มีอะไร ดีกว่าใครๆ"

แต่สิ่งที่ พ่อเรียนรู้ ในช่วงชีวิต คือ.....
การเรียนรู้ ที่จะยอมรับ
ความผิด ของคนอื่น และ ของตัวเอง
การเลือก ที่จะยินดีกับ
ความคิดต่างกันของ
แต่ละบุคคล เป็นสิ่งสำคัญ ในการรักษา ชีวิตครอบครัว ที่มีความสุข และยืนยาว

“ชีวิตเรา สั้นเกินกว่า ที่จะตื่นขึ้นมา พร้อมกับ
ความเสียใจ ที่ว่า เราทำผิดกับ คนที่เรารัก
และรักเรา ให้ดูแล และ
ทะนุถนอม คนที่รักเรา และพยายามเข้าใจ และให้อภัย จะดีกว่า"

** ถ้าเรารู้ เราจะ ทำไหม? **
• เราจะบีบแตร ใส่คนที่ ยืนยึกยัก ริมถนน แยกที่ผ่านมาไม๊– ถ้าเรารู้ว่า เค้าใส่ขาเทียม

• เราจะเบียดชน คนข้างหน้า ที่เดินช้ามากไม๊ – ถ้าเรารู้ว่า เค้าเพิ่งตกงาน

• เราจะขำ คนที่ แต่งตัวเชยไม๊ – ถ้าเรารู้ว่า เค้ามีชุดเก่ง แค่ชุดเดียว

• เราจะรำคาญ สาวโรงงาน ที่มาเดิน พารากอนไม๊ – ถ้าเรารู้ว่า นั่นคือ
การฉลองวันเกิดของเธอ

• เราจะหมั่นไส้ ลุงที่หัวเราะ
เสียงดังลั่น คนนั้นไม๊ – ถ้ารู้ว่า แกเป็นมะเร็ง ขั้นสุดท้าย

• เรารู้แจ่มชัดเสมอ…
ว่าชีวิตเรา กำลังเจออะไร
แต่เรา ไม่มีวันรู้ว่า
"คนที่เราเจอ – กำลังเจอ กับอะไร"

**โลก กว้างกว่า เงาของเรา และโลก ก็ไม่ได้หมุน รอบตัวเรา

**มองข้าม เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ไปบ้าง ให้โอกาส และให้อภัย มีความเข้าใจ 
ซึ่งกันและกัน จะได้รัก และอยู่ด้วยกัน อย่างยั่งยืน ยาวนาน

Cr: ข้อมูลจาก หนึ่งดวงใจ ให้ธรรมะ

ชนะโดยไม่ต้องรบ

ไม่รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้ง แพ้ร้อยครั้ง.. รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง คือยอดขุนพล แต่สุดยอดขุนพล คือ “ชนะโดยไม่ต้องรบ”

ปราชญ์ซุนวูกล่าวว่า หลักการยุทธ

(ซึ่งทำให้ประเทศศัตรูหมอบราบคาบแก้ว)

โดยมิพักต้องทำลายเมืองนับว่าประเสริฐยิ่ง

รองลงมาก็คือ หักเอาโดยไม่ต้องทำลายกองพล

รองลงมาอีกก็คือเอาชนะโดยไม่ต้องทำลายกองพัน

เลวกว่านั้นก็อย่าให้ต้องถึงทำลายกองร้อย

หรือทำลายกระทั่งหมวดหมู่

เพราะฉะนั้น การชนะร้อยทั้งร้อยมิใช่วิธีการอันประเสริฐแท้

แต่ชนะโดยไม่ต้องรบเลย จึ่งถือว่าเป็นวิธีอันวิเศษยิ่ง

          “อ้วนเสี้ยว” ถึงจะเป็นนักการทหารที่ไม่เก่งนักในหลักพิชัยสงคราม แต่การได้ที่ปรึกษาที่ดี ก็สามารถทดแทนกันได้ อ้วนเสี้ยว ได้ ห้องกี มาเป็นที่ปรึกษา หลังจากที่กองทัพปฏิวัติสลายตัว อ้วนเสี้ยว ได้พากองทัพมาอยู่ที่เมืองโห้ลาย ซึ่งเป็นเมืองเล็ก เป็นดินแดนใกล้กับเมือง กิจิ๋ว ซึ่งมีฮันฮก เป็นเจ้าเมือง

            เมืองโห้ลาย เป็นเมืองเล็กอีกทั้งยังไม่สมบูรณ์ด้วยข้าวปลาอาหาร เมื่ออ้วนเสี้ยว มาอยู่เมืองโห้ลาย ได้ไม่นาน ก็ขาดเสบียงอาหาร ทำให้ทหารอดอยาก ฮันฮก เจ้าเมือง โห้ลาย ซึ่งเป็นคนมีน้ำใจ และยังมีใจศรัทธา อ้วนเสี้ยว เป็นการส่วนตัว จึงได้สนับสนุนด้านเสบียงอาหารให้กับ อ้วนเสี้ยว

            แทนที่ อ้วนเสี้ยว กับจะคิดถึงพระคุณที่ช่วยเหลือในยามยาก กลับคิดหักหลัง ฮันฮก ชิงเมือง กิจิ๋ว มาครองเสียงเอง โดยที่ ห้องกี ได้ให้คำปรึกษา ว่าให้แต่งหนังสือไปถึง กองซุนจ้าน  เจ้าเมือง ปักเป๋ง ให้มาช่วยตีเมืองกิจิ๋ว โดยสัญญาว่าได้เมือง กิจิ๋ว แล้วจะแบ่งทรัพย์สินและเมืองให้ครึ่งหนึ่ง กองซุนจ้าน รับคำแล้วนัดวันยกทัพมาตีเมือง กิจิ๋ว  ทางด้าน อ้วนเสี้ยว ก็ได้แต่ง หนังสืออีกฉบับหนึ่งถึง ฮันฮก ว่ากองซุนจ้าน ได้มีหนังสือ มาถึงตน ให้ช่วยตีเมืองกิจิ่ว แต่เราเห็นท่านเป็นผู้มีพระคุณ ให้เตรียมรับมือทัพกองซุนจ้าน ให้ดีเถิด

          เมื่อฮันฮก ได้รับหนังสือ อ้วนเสี้ยว แล้วก็มีหนังสือตอบกลับขอให้ อ้วนเสี้ยว ยกทัพมาช่วยรักษาเมืองกิจิ๋ว ด้วยเถิด อ้วนเสี้ยว ได้รับหนังสือของฮันฮก แล้วก็ดีใจยิ่ง ยกทัพเข้าเมืองกิจิ๋ว ได้โดยง่าย ก่อนวันนัดกับ กองซุนจ้าน ที่จะยกทัพมา พอเข้าเมืองกิจิ๋วแล้ว ฮันฮก ก็ได้เชิญอ้วนเสี้ยว ไปปรึกษาราชการที่จวนเจ้าเมือง เมื่อถึงจวนเมือง อ้วนเสี้ยว ได้ออกนั่งบนที่ว่าราชการของเจ้าเมือง ปล่อยให้ฮันฮก ยืนอยู่ข้างล่าง แล้วออกคำสั่งถอดฮันฮก ออกเสียงจากตำแหน่งเจ้าเมือง แล้วถอดขุนนางกรมการเมืองออกจากตำแหน่งเสียสิ้น แล้วอ้วนเสี้ยว ก็ตั้งตนเองเป็นเจ้าเมืองแทน และตั้งที่ปรึกษาและทหารเอกที่มาด้วยกันจากเมืองโห้ลายให้เป็นขุนนางเมืองกิจิ๋ว ยึดอำนาจเมืองกิจิ๋วเบ็ดเสร็จสมบูรณ์ในวันเดียว

            นี่คือการ “ชนะโดยไม่ต้องรบ” ชนะแบบไม่ต้องเสียเลือดเนื้อของทหารแม้สักรายเดียว